finally i'm 22 years old.
rasa macam mimpi je umur semakin lanjut,
rasa macam baru bagun dari tidur,
rasa macam baru semalam habis sekolah menengah,
rasa macam tadi baru sambut hari lahir ke 10 tahun,
cepat sangat masa berjalan,
ehh tak berlalu,
masa tu cemburu ke?
atau aku yang tak reti reti nak move on,
atau aku yang tak reti nak sedar diri lagi,
umur semakin lanjut,
mana hala tuju aku sekarang,
habis diploma apa yang aku lakukan,
ouh habis diploma,
aku kecewa,
ehh sangat kecewa,
sampai tak kesah pasal diri,
terima kasih orang yang buat tu,
aku tak tahu kenapa aku suka cakap terima kasih dekat org yang buat aku lost,
tapi aku suka cakap terima kasih,
sebab dia da ajar aku banyak perkara,
sampai sekarang aku da move on,
da lupa da siapa dia,
even kadang kadang macam ingat je,
ehh memang akan ingat la sampai mati,
tak cuma nak cakap one day kau akan ada anak bini,
so masa tu, kau akan termenung apa yang kau buat kat aku,
so sangat terima kasih,
bak kata irang orang lama,
kau buat orang,
orang tu mungkin da lupa kau,
tapi apa yang kau buat,
kau akan ingat sampai kau mati,
walaupun orang tu da maafkan kau.
aku tak tahu la, aku tak dendam pon,
sumpah tak, even baca macam dendam kan,
seriously tak kesah pun,
sebab aku da happy dengan hidup aku sekarang,
tak payah pikir macam macam,
duduk rumah,
masak,
kemas rumah,
layan korea,
buat bisnes,
update stock,
layan whatsapp family,
scroll tweet,
paling utama tidur je bila aku rasa malas.
so aku da macam tak kesah,
Alhamdulillah da setahun pon,
aku tak rasa apa pun,
aku pon da 22 tahun,
apa lagi aku nak,
fokus dalam hidup aku je sekarang,
mungkin la aku sekarang macam oentingkan diri,
tapi aku percaya Allah tu maha Adil,
satu hari nanti dia akan bagi aku rezeki apa yang sewajarnya pada aku,
aku tahu rezeki itu kena usaha,
mungkin sekarang aku kurang berusaha,
tapi perlahan aku sedang berusaha keras dengan hati dan akal sendiri,
terima kasih untuk beberapa orang sahabat yang tak pernah putus bagi semangat,
sangat terima kasih untuk orang yang selalu doakan aku dalam diam,
terima kasih walaupon dulu sahabat,
kini sangat sangat awkward bila bercakap.
doa kan saya yang baik baik,
InsyaAllah yang baik baik juga datang pada anada.